Starostwo Powiatowe w Rawie Mazowieckiej

Data i imieniny

Dziś jest: czwartek, 19 października 2017
Imieniny: Ziemowita, Jana

Ułatwienia dostępu

Odnośniki

Banery

  • Elektroniczna Skrzynka Podawcza
  • Termomodernizacja Kompleksu Budynków Szpitala Św. Ducha w Rawie Mazowieckiej
  • Regionalny Program Operacyjny Województwa Łódzkiego
  • Program Operacyjny Kapitał Ludzki
  • Geoportal
  • Regionalny System Ostrzegania

Promobox

Nawigacja

Treść strony


A TAK TO SIĘ WSZYSTKO ZACZĘŁO,
CZYLI ODROBINA HISTORII


 I wojna światowa spowodowała, że w powiecie rawskim znalazło się wiele osieroconych dzieci. Losem sierot zajęło się Zrzeszenie Okolicznych Ziemianek. Z ich inicjatywy w 1914r. została założona ochronka. Prezeską tego zgromadzenia została pani Zdziarska z Łęgonic. Ochronka nie posiadała własnego lokalu. Pierwsza jej siedziba znajdowała się w starej owczarni - 14 km od Rawy Mazowieckiej we wsi Zagórze, której właścicielem była dziedziczka okolicznych terenów pani Rumacka. Trwająca wojna przyczyniła się do zwiększenia w ochronce liczby sierot wojennych i społecznych, dlatego postanowiono umieszczać dzieci w wieku 12-14 lat w rodzinach wiejskich. Chłopi traktowali podopiecznych jak tanią siłę roboczą. Złe warunki bytowe i bezwzględny wyzysk ze strony chłopów doprowadziły do tego, że zaczęto szukać lepszej i bardziej humanitarnej opieki nad sierotami. Na początku 1917 roku za pośrednictwem pani Zdziarskiej ksiądz Kanonik Laskowski, proboszcz z Rawy Mazowieckiej zwrócił się z prośbą do Matki Generalnej Ludwiki Gąsiorowskiej ze zgromadzenia Córek Maryi Niepokalanej w Nowym Mieście nad Pilicą o objęcie opieką sierot. Z dniem 13 marca ochronka została przejęta przez siostry zakonne i nazwana „Sierociniec”. Na początku istnienia tej placówki zamieszkiwało w niej tylko 17 dziewczynek, później liczba dzieci stale wzrastała. Większość dziewczynek wychowywanych w tym sierocińcu zostało w późniejszym czasie siostrami zakonnymi i pracowały dla chwały Bożej.
W 1938r. Sierociniec został przeniesiony do Rawy Mazowieckiej i umieszczony przy ulicy Łowickiej 5 w budynku, gdzie mieścił się Przytułek dla Starców. Warunki lokalowe jak na ówczesne czasy były tam bardzo dobre. Okres II wojny światowej to trudne lata dla wychowanków Sierocińca. Panująca nędza i bieda spowodowała, iż zaczęto szukać źródeł dochodu. Funkcję kierowniczą tej placówki pełniła siostra Alina Wilczyńska, która postanowiła nabyć maszyny do szycia: pończoszniczą, dziewiarską i trykotarskie. Dzięki temu uzyskano środki na funkcjonowanie domu.
W 1945r. podczas walk wyzwoleńczych o Rawę dzieci znalazły schronienie w klasztorze O.O. Pasjonistów. Okres okupacji to lata nędzy, głodu i chorób. Po wyzwoleniu i wyłonieniu władz w mieście życie powoli zaczęło wracać do normy. Do rawskiego schroniska dla sierot zaczęło przybywać coraz więcej dzieci. Władze miasta Rawy pomogły wyremontować budynek przy Łowickiej 5 a wychowankowie zdobywali środki finansowe zajmując się krawiectwem, dziewiarstwem. Nowopowstała tkalnia i przędzalnia również przynosiły dochody. Życie w placówce powracało do normy.
W marcu 1951r. sierociniec otrzymał nazwę Państwowego Domu Dziecka i rozpoczęli w nim pracę świeccy wychowawcy. Placówka stała się państwowa i była finansowana z budżetu państwa. Rozpoczęło się inne życie, zmieniły się zadania i styl pracy.
W 1968r. pojawiła się nadzieja na zmianę budynku, ponieważ zajmowany dotychczas lokal był już stary i ciasny. Dzięki staraniom ówczesnej pani dyrektor Marii Urbańskiej i poparciu władz miasta wychowankowie uzyskali budynek przy ul. Łowickiej 15 (po przychodni lekarskiej). Dzieci uzyskały widny, przestronny i ciepły dom, który jest miejscem zamieszkania do dnia dzisiejszego.

Lata siedemdziesiąte przyniosły ze sobą następne zmiany. Konieczny był generalny remont budynku, gdyż uzyskany po dawnej przychodni i łaźni dom wymagał wielu poprawek i zmian, które dostosowałyby budynek do potrzeb dzieci. W dniu 03.09.1976r. odbyło się otwarcie domu przy           ul. Łowickiej 15. Uroczystość ta była związana z nadaniem oficjalnego aktu własności domu. Od tego momentu do placówki zaczęto przyjmować również chłopców i stała się ona placówką koedukacyjną.
W latach osiemdziesiątych starano się poprawić warunki lokalowe Domu poprzez remonty, przebudowy, wyposażenie pomieszczeń w odpowiedni sprzęt dla dzieci oraz reorganizację pracy wychowawczej. Wszystkie te zabiegi poprawiły wygląd i estetykę wnętrza budynku. W miarę upływu lat ubywało sierot naturalnych a zwiększała się liczba dzieci z rodzin patologicznych. W pracy wychowawczej szczególną uwagę zwracano na zaspakajanie potrzeb emocjonalnych dzieci, zapewnienie im poczucia bezpieczeństwa, przywracanie równowagi psychicznej                         i przygotowania do samodzielnego życia.
Lata dziewięćdziesiąte to okres dążenia do podniesienia rangi domu i jego unowocześnienia a prowadzone liczne remonty bazy lokalowej wpłynęły zdecydowanie na lepszą funkcjonalność obiektu i poprawę warunków życia jego mieszkańców. 16.10.1999r. została uregulowana sytuacja prawna nieruchomości przy  ul. Łowickiej 5 i 15. Decyzją Urzędu Wojewódzkiego właścicielem nieruchomości            i gruntów jest Powiat Rawski, w użytkowaniu Dom Dziecka w Rawie Mazowieckiej. Koordynatorem przygotowań dokumentacji w celu ustalenia tytułu własności była pani inspektor Janina Widulińska.
 W latach 2000-2004 wykonano generalny remont budynku i jego otoczenia. Zmodernizowano pralnie, suszarnie, stołówkę, kuchnię, zaplecze kuchenne wyposażając go również w nowoczesny sprzęt gastronomiczny. Urządzono aneksy kuchenne dla każdej grupy wychowawczej. Powstała pracownia komputerowa.
Nastąpiła wymiana kotłowni koksowo- węglowej na olejową. Wymieniono okna. Wykonano termomodernizację budynku. Z wnęki w kształcie litery C dobudowano świetlicę rekreacyjną o powierzchni 120m2. Zaadaptowano pomieszczenia na strychu z przeznaczeniem na sypialnie dla dzieci, izolatkę, kuchnię, łazienkę i pomieszczenia biurowe. Wymieniono konstrukcję dachu, docieplono budynek, wykonano estetyczną elewację zewnętrzną. Dobudowano schody zewnętrzne. Uporządkowano teren od strony parku, wykonano ogrodzenie, urządzono plac zabaw, boisko dla dzieci. Cały budynek osiągnął piękny efekt architektoniczny. Dzieciom i młodzieży żyje się teraz przyjemniej i wygodniej.
Całe przedsięwzięcie powiodło się dzięki Przewodniczącym Rady Powiatu - Markowi Dobek i Wojciechowi Adamowi Michalakowi, Staroście Józefowi Matysiakowi i V-ce Staroście Marianowi Krzyczkowskiemu, Zarządowi Powiatu Rawskiego I i II kadencji tj. Mieczysławowi Dymowi, Teresie Pietrzak, Krzysztofowi Kopce, Longinie Krępskiej, Krzysztofowi Janeczek, Jerzemu Kubie oraz dyrektorowi Wydziału Architektury i Budownictwa - Leszkowi Przybyłowi, dyrektor PCPR - Halinie Bartkowicz, sekretarzowi - Sławomirowi Stefaniakowi, skarbnik - Teresie Cieciorek, dyrektorowi - Piotrowi Irle.

Dzieci i Młodzież, Pracownicy

 i Dyrektor Domu Dziecka

w Rawie Mazowieckiej

składają serdeczne podziękowania

Zarządowi Powiatu Rawskiego 

za prezent w postaci „Nowego Domu”

Remont budynku wykonały następujące firmy:
Projektant - Pan Czesław Popławski z Rawy Mazowieckiej

Firma „RAVOS” Grzegorza Zychowicza z Rawy Mazowieckiej

Firma „ESO” Mariusza Pydyna z Łodzi
    
Firma „BORTOM BT” Tomasza Borysławskiego z Tomaszowa Mazowieckiego

Firma Mieczysława Króla z Rawy Mazowieckiej
 

Stopka

baner toplayer
Głosowanie na zadania do realizacji w ramach Budżetu Obywatelskiego Województwa Łódzkiego na 2018 rok

Rozmiar czcionki

Wersja o wysokim poziomie kontrastu

Przełącz się na widok strony o wysokim kontraście.
Powrót do domyślnej wersji strony zawsze po wybraniu linku 'Graficzna wersja strony' znajdującego się w górnej części witryny.