Starostwo Powiatowew Rawie Mazowieckiej

Dwór w Bujałach położony jest ok. 0,5 km od szosy Biała Rawska- Nowe Miasto n. Pilicą

Dwór w Bujałach położony jest ok. 0,5 km od szosy Biała Rawska- Nowe Miasto n. Pilicą na końcu alei lipowej dochodzącej do szosy, ok 1,5 km na południe od Kalenia. Dwór usytuowany jest na 1/3 długości osi kompozycyjnej założenia parkowego, która była jednocześnie główną osią widokową. Biegła ona od bramy przez krótką aleję wjazdową, środek kolistego gazonu i dworu w kierunku pn-zach ku trzem stawom usytuowanym w obniżeniu terenu na zachód od dworu. Z dawnego założenia parkowego zachowały się aleje-grabowa i lipowa, szpaler modrzewi i skupiny starych jesionów, kasztanowców i dębów- 11pomnikow przyrody. Dwór murowany z cegły na zaprawie wapiennej, obustronnie tynkowany. Stropy ogniotrwałe płyty Kleina, z wyjątkiem stropu drewnianego w korytarzu wejściowym i łazienkach od strony wschodniej oraz pozostałych starych sklepień kolebkowych, ceglanych w pomieszczeniach w części południowej dworu. Więźba dachowa drewniana, konstrukcji jętkowej. Dach kryty blachą. Schody zewnętrzne przed wejściem głównym i gankiem jednobiegowe, murowane. Na strych prowadzi drabina żelazna Podłogi z desek drewnianych przykrytych płatami pilśniowymi twardymi, malowanymi farbą olejną. Posadzka w piwnicach cementowa, w sanitariatach i holu- płytki terakotowe. Okna drewniane. Drzwi drewniane ramowo-płycinowe na zawiasach czopowych Pierwsze wzmianki o dobrach Bujał pochodzą z1766r. Właścicielem był Dominik Biedrzycki ożeniony z Antoniną z Rzeszotarskich. Po jego śmierci w 1820r na mocy zapisu wdowa dostaje dożywocie na dobrach Bujał, a o majątek toczy się postępowanie spadkowe pomiędzy synami i rodziną trwające do 1845r W opisach dotyczących majątku nie ma wzmianki o dworze. W 1845r Ksawery Biedrzycki sprzedaje Bujały Teofilowi Jacobsonowi po którym majątek dziedziczy w 1869r syn Flawian. Bujały do II wojny światowej pozostawały w rękach tej rodziny. Po wojnie majątek rozparcelowano, a dwór przeznaczono na siedzibę szkoły, która mieści się tam do dzisiaj.